Veranderingen voor hooggevoeligen welk effect heeft dit op ze?
Nu is dit voor mij de twaalfde keer in mijn leven dat ik verhuis, Drie keer via mijn ouderlijk huis, blijft er acht keer over dat ik zelf een beslissing tot verkassen genomen heb. Ben ik dan zo rusteloos of vind ik mijn plek maar niet? Nee hoor! Ik ben wel iemand die verandering aanbrengt als iets me niet (meer ) bevalt. Ik draag dan verantwoording voor wat die verandering dan ook moge inhouden.
Dit hield deze keer in: 110 dozen uitpakken. Ik weet niet hoe mensen dit aanpakken die niet hooggevoelig zijn, maar voor mij was het chaos. Ik zag alles wat er gedaan moest worden en dat was veel. Uiteindelijk heb ik hulp gekregen van Lorraine Rietveld van so-organized Zij was in staat om in korte tijd orde te scheppen. Dit vooral uit respect naar mij en mijn spullen, bedankt Lorraine! Ook het klusbedrijf JIVO in de vorm van Willy, zonder hem geen lamp aan het plafond. Ook hij zette zich passievol in. Geweldig zulke mensen. Van hem geen adres, want hij heeft het al druk genoeg.
Het heen en weer gereis tussen de meubelboulevard en de bouwmarkt met vooral veel muziek in de winkels is geen pretje voor hooggevoelige mensen. Onwijs veel gebruiksaanwijzingen lezen van nieuwe apparaten, waar ik eigenlijk de tijd niet voor nam. Hierdoor kwam mijn nieuwe wasmachine onder water te staan en de auto met een lege accu.
Dit viel totaal in het niets bij het feit dat ik geen telefoon en geen internet verbinding had. Nu besef ik wat voor een invloed dat heeft. Geen mail, geen bankieren, geen bestellingen. Maar ook geen routebeschrijvingen, geen mutaties op mijn website. Op de grond slapen en eten met een bordje op schoot, dat gaat allemaal wel. Zonder internet gaat niet met een drukke praktijk. Een internetcafé was geen optie, omdat er allerlei bestellingen geleverd werden en ik wel thuis moest blijven.
De providers maken reklame met snel internet. Ik belde ze toen ik de sleutel had allemaal op om te vragen om snel internet, ja dat hadden ze wel. Ze noemde vol trots hoeveel bits per seconde. Nee ik bedoel snel, deze week leveren. Nou dat kon er geen een. Het duurt zeker twee weken! Wat? En mijn werk dan?
Het schijnt dat dit normaal is en dat er een wet is die tegenhoud dat je snel internet krijgt. Precies weet ik het niet. Wat nog een grote verandering inhield was de stad Breda. In 12 jaar tijd vele nieuwe wijken, gebouwen maar vooral verkeersmaatregelen, drempels, obstakels die er eerst niet waren. Ik was echt zoekende en ben herhaaldelijk heel ergens anders uitgekomen, dan ik bedoelde. Erg verwarrend omdat je dacht de stad nog te kennen.
De grootste verandering op het gebeid van werk is vooral dat ik van een eenmanspraktijk naar een groepspraktijk overga. Dat geeft zoveel meerwaarde! Een praktijk waar beginnende hooggevoelige therapeuten een stageplaats kunnen krijgen totdat ze voelen dat ze het alleen aandurven. Een nieuwe stap en uitdaging in mijn leven. De energie hiervoor is heel (daad)krachtig.
De reden van dit concept komt bij mij van binnenuit. Ik heb inmiddels al heel wat hooggevoelige getalenteerde mensen op mijn workshops gehad. (waaronder mijn beide dochters). Toch zie ik dat ze niet alleen aan de gang durven. Die stap is voor hen een te grote verandering. Voor hen en voor de andere hooggevoelige therapeuten in wording is er een opstapje nodig en dat probeer ik hen te bieden. Zij kunnen contact met me opnemen voor meer details.
Maar hoe zit het met u? Merkt u ook verandering bij uzelf? En hoe gaat u hiermee om? Wat ik tijdens de gesprekken met vele cliënten merkte: ( ik zal ze voor de duidelijkheid groep A noemen) Dat ze wel wisten dat ze stappen moesten ondernemen. Toch deden ze het niet, of maar half. Ze kozen voor (financiële) zekerheid. Jaren later hoor ik dan dat het helemaal niet goed met ze gaat. De noodzakelijke stap die zij moesten nemen stelden ze uit.
De andere groep laat ik hen groep B noemen. Deze mensen namen de beslissing en bleven hun beslissing trouw. Zij gingen het veranderingsproces aan. Bij hen zag ik de energie opvlammen. Ze kwamen in hun kracht en hun passie dreef hen de goede richting uit. Met hen heb ik alleen nog contact om te horen hoe goed het met hen gaat.
Aan de hand van het voorbeeld is het wel duidelijk dat groep B beter af is dan de eerste groep A. Die eerste groep koos voor (schijn)zekerheid. Ik weet niet of hooggevoeligheid hier iets mee te maken heeft, maar de mensen die vanuit wat hun gevoel hen ingaf werkten (groep B), wisten dat ze gesteund zouden worden door het leven. De andere groep (groep A) konden die steun niet echt ervaren.
Als u tot groep A behoort, besef dat de zekerheden zoals een relatie, huis, een baan en een banksaldo wel eens volledig kunnen verdwijnen. Als u dan ook nog de energie van de passie kwijt bent, is kiezen voor die zekerheid dan nog wel de beste keus?
Als hooggevoelige zou u nu kunnen profiteren van uw hooggevoeligheid. Want u kunt voelen wat u moet doen!!! Doe het!!! Ook al moet u een moeizame relatie verbreken, een baan opzeggen, spullen in en uitpakken. Doet uw internet het niet en is uw accu leeg. Dat overleeft u. Maar niet gaan voor wat u voelt wat u moet doen hoe overleeft u dat? En hoe komt u er dan uit?
Een waarschuwing in deze tijd van verandering is op zijn plaats. Als u maar lang genoeg uw gevoel negeert, niet volgt, komt er een moment dat uw gevoel niet meer afgestemd is op u. Dan kunt u in geval van nood niet meer adequaat reageren. Volgen van gevoel is tegen alle logica in en kan niet uitgelegd of beredeneerd worden. Gevoel; het is ons sterkte overlevingsmechanisme! Negeer het niet, ook al moet u hiervoor veranderen.
Ria Feskens & Gonnie Geerts © Serenora december 2007
|